Engeland

Geplaatst op Geplaatst in Geen categorie
In Dover ontmoeten we de bemanning van de Elisabeth, vertrekkers voor onbepaalde tijd. Ze nodige ons uit voor een borrel maar de eerste dag moeten we afslaan, we hebben een nogal onvoorzien probleem, heel veel (zoet)water in de bilge. De waterpomp blijft maar aanslaan, een probleem wat wellicht al al langer bestaat maar door het motoren onopgemerkt is gebleven. Na het leegpompen van de boot (geschat 75 liter) is het “gat” snel gevonden. De boiler lekt! We koppelen hem af en het probleem lijkt verholpen. Die borrel met de Elisabeth komt in afwachting van de juiste wind de dagen erna. We varen ook samen op naar Eastbourne (een plaatsje wat er al wat gezelliger uit ziet). Via Southwick waar we achter de meest kolkende sluis ever in een klein haventje liggen en met de trein een dagje Brighton doen komen we aan in Portsmouth/ Gosport. De Seaswing hebben we op deze laatste tocht nogmaals uitgeprobeerd en nu weten we zeker dat dit stoeltje (dat je in de lier hangt en mee kan schommelen) het niet wordt. Marijn is wellicht nog te klein of de hoek waarin het stoeltje hangt met de boot is niet goed maar niet alleen het stoeltje ook Marijn hangt. Ons kereltje heeft zeker voor de langere stukken een comfortabeler stoeltje nodig. We vinden een Halfords en we gaan voor de opvolger van de Maxi Cosi en dat blijkt een schot in de roos. De tweede aanpassing aan boord is vloerbedekking (gezien op de Elisabeth). We vinden een zaak die vloertegels verkoopt en binnen een paar uur liggen ze op de houten vloer en kruipt en klautert Marijn de boot door. Door het dolle heen zo blij is hij en in de week erop zet hij een voorzichtig eerste stapje. Wat ons helaas langer in Portsmouth houdt is een kapotte radar, het beeldscherm geeft alleen nog maar aan dat er no reaction is. Het is een oudje en blijkt niet te repareren (he’s going were the sick and dying radars go aldus Mike the mechanic). Er zit niets anders op dan een nieuwe radar te bestellen (Raymarine Quatum) en te wachten.
We verkennen de rivieren in de buurt waar je aan een stijger veel rustiger en prettiger ligt dan in de bumpy visitors harbour van de Hassler Marine. We wanen ons terug in de tijd van ridders en Robin Hood als we de prachtige Beaulieu river opvaren.  Precies zoals in de guide beschreven staat daar bij de inmonding een miniatuur vuurtorentje als markerpunt. Een prachtig tochtje door mooi natuurlandschap afgewisseld met kasteelachtige gebouwen richting de haven Bucklers Hard. Langs de beboeide vaargeur valt de rivier al droog. We kunnen aan de steiger op de rivier aanleggen en met de dingy gaan we aan land en lopen met Marijn in de rugzakdrager langs de rivier naar het authentieke stadje. De dagen erna doen we Isle of Wight en de omgeving van Chichester Harbour nog aan om de 17de terug te keren naar Gosport in afwachting of de radar (met vertraging) er eindelijk zal zijn. De verrassing kon niet groter zijn dan dit zo was, Mike en collega gaan direct aan de slag en we kunnen met een nieuwe radar met een prachtig windje richting Falmouth. Het wordt een gedenkwaardig tochtje met een easy going begin, door de Solent en langs de Needles kabbelt het voort met de stroom mee op de motor. In de vroege ochtend worden we vergezeld door een aantal bruinvissen die vrolijk en speels langs de boot meezwemmen en springen. Geweldig leuk om te zien. In de loop van de volgende dag  trekt de wind zoals voorspelt aan (20 knopen, een dikke windkracht 5). Even later zien we de lucht betrekken en komen we terecht in een fikse onweersbui De wind draait een aantal maal 360 graden, we moeten wel 3-4 keer gijpen wat we goed opvangen, mede door de walder. In deze periode zet Kees een rif in het grootzeil (enige zeil wat op staat). Met de wind recht van achter is er verder nog niet veel aan de hand, en volgens de berichten gaat de wind zo draaien en afzwakken dat we tegen de tijd dat we Falmouth bereiken de haven zo in kunnen varen. 

De wind deed echter niets van dit alles, hij trekt juist verder aan wind (tot 35 knopen, windkracht 8) en we hebben spijt dat we niet gelijk 2 riffen hebben gezet. Door een flinke schuiver raakt te punt van de giek het water, dit is het moment waarop Kees besluit verder met de hand te sturen. Met de steeds hoger wordende golven (2-3 meter, maar de hoogte van golven is moeilijk te schatten) een uitdagende klus die Kees klaart. Marijn heb ik bij de eerste onweersbui al mee naar binnen genomen maar als Kees bij het aanlopen van de haven vraagt of ik boven kom en Marijn veilig in zijn bedje ligt (wat we voor deze tocht naar het lounchebed hebben verplaatst) voel je met de kracht van al dat water om je heen en de imposante golven die achter de White Mustang steeds maar weer opdoemen hoe nietig je bent. De fikse schuivers trotserend kijken Kees en ik of er geen brekers zijn en beetje voor beetje krijgen de kustlijn beter in beeld. Langzaam wordt het rustiger en uiteindelijk varen we veilig en wel de haven binnen en genieten van dit overwinningsmoment.

5 gedachten over “Engeland

  1. Prachtige verhalen Kees en Majida! Na een minder prettig begin nu vol goede moed naar het vervolg van jullie reis! Behouden vaart! Liefs, Ed en Sietske

  2. Wat een feest om dit te lezen! En wat een mooie verhalen! En wat een foto’s! Ik verheug me op de komende tijd. Dat jullie maar lekker lang weg mogen blijven en dat jullie maar lekker veel tijd op het water hebben om jullie fantastische belevenissen in woorden om te zetten. Zet hem op team White Mustang! Ik heb jullie site al een apart icoontje op mijn telefoon geveven, zodat ik makkelijk jullie nieuwste avonturen kan lezen. Kees, majida en Marijn, veel liefs uit voorschoten.

  3. Wat een spannende verhalen. Zo krijg je als “thuisblijver” spijt dat je dit zelf niet beleeft. Maar het is wel fijn om jullie belevenissen te lezen. En dat in een luie stoel, zonder windkracht 8.
    Een heel fijne reis toegewenst en laat de verhalen maar komen.
    En natuurlijk een behouden vaart. Veel liefs van Leny en Jan

  4. Jullie hebben al heel wat beleefd in zo’n korte tijd. Fijn, dat we hiervan mogen meegenieten. We zien, dat jullie Engeland hebben verlaten en al weer een eind hebben gevaren.
    Nog een heel goede reis toegewenst en we zijn benieuwd naar de volgende verhalen.
    Liefs,
    Nel en Herman.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *