Golf van Biskaje

Geplaatst op Geplaatst in Geen categorie
Lang voor we in Falmouth zijn, halen we de weerberichten voor de oversteek naar La Coruna al binnen. Deels op proef en deels voor de fun. Omdat we de SSB zender niet aan de praat hebben kunnen krijgen gebruiken we de Iridium Go (met antenne) in combinatie met het programma PredictWind Offshore. Het downloaden van weerberichten (30kb) kost zo’n 4 tot 6 minuten en is vergelijkbaar met de internetsnelheid van 20 jaar geleden maar het levert prachtige plaatjes op. In Portsmouth waar we bijna 1,5 week verplicht zijn vanwege de te vervangen radar verbijten we ons als het “perfecte weather window” voorbij komt. De Elisabeth zien we op marinetraffic.com in een sneltreinvaart vertrekken waar ons niets anders rest dan wachten. Eenmaal in Falmouth is het  weerbericht 1 keer per dag binnenhalen niet meer genoeg. Zeker met de tegenvallende voorspelling van onze laatste tocht wordt er 2 tot 3 maal per dag gekeken naar hoe de wind er uit zal zien. We leggen alle gegevens naast elkaar: verschillende modellen PredictWind Offshore, data van de apps weatherpassage, windy en windguru en tot slot de Bracknell weerkaarten). Conclusie, aan wind hier geen gebrek, alleen komt ze uit de verkeerde richting, precies daar waar we naar toe willen, de Scillies en/ of La Coruna. We spreken aardig wat mensen die nog net op tijd van de Scillies konden vluchten (30 knopen wind en alleen anker en mooring mogelijkheden) en beslissen dat we met de huidige weersomstandigheden deze ruige en idyllische eilanden groep laten voor wat het is. Er komt naast veel wind ook behoorlijk wat regen voorbij en hoewel Falmouth echt het bezoeken waard is zijn we blij dat we geen weken hoeven te wachten om de oversteek naar Spanje te kunnen maken. Een kleine schijnbeweging in de weersvoorspelling (na 1,5 dag tegenwind) maakt dat we een dag later (bijna perfect weer voor de oversteek) alle zeilen bij moeten zetten om zondag 23-6 daadwerkelijk te kunnen vertrekken.  60 graden aan de wind (zuid-west, 15 tot 18 knopen) met nog een behoorlijke deining van de afgelopen dagen maakt dat de boot met de koers richting la Coruna redelijk rolt en er behoorlijke schuivers langs komen. Niet echt easy going maar wel goed te doen. Er staan 2 rifjes in het grootzeil en de Genua en daarmee loopt de boot gemiddeld iets meer dan 6 knopen. (en met stroom mee gaan we over de 8 knopen). Op een enkele verdwaalde dolfijn na (we hebben inmiddels filmpjes gezien met hele scholen dolfijnen om zeilboot De Liefde, medevertrekkers) is er weinig anders dan heel veel water. Het weer is grijs en grauw en het ziet er niet naar uit dat de zon zich vandaag nog zal laten zien. 

De tijd vliegt voorbij en het is fijn dat Marijn redelijk vasthoudt aan zijn slaap/ eet ritme. Hoewel het met de Antwerpse zeeziek tabletten buiten prima gaat, lukt het me niet om binnen iets anders te doen dan slapen. Kees zorgt dus naast voor de boot ook voor ons. Als Marijn gaat slapen is het voor ons tijd na te denken over het wacht lopen. Hoewel er op de AIS en radar in geen velden of wegen iets of iemand te bekennen is, moet een van ons twee wakker zijn. Drie uur op, drie uur af zo doen de meesten het. Dat blijkt de eerste nacht vooral voor mij een enorme tegenvaller. Ik dacht met alle nachtdiensten (als AIOS), achterwacht diensten (als baas), het voeden van Marijn (nog geen jaar terug) dat wakker blijven toch redelijk te doen zou moeten zijn. Toch niet, de wind, het geluid van water en een steeds maar schuddende boot is de perfecte combinatie om in slaap te vallen. Bij ronde 2 moet ik Kees na 1,5 uur al wakker maken omdat ik al 3 keer in slaap ben gevallen. De dag erop is (ondanks anders voorspelt) heel vergelijkbaar met dag 1, zelfde winde, zelfde grijze wolken, alleen zien we vandaag geen enkele dolfijn. Overdag slapen we om en om bij en om de gang in de boot iets rustiger te krijgen verlegt Kees de koers iets. In de loop van dag bereiken we ook het punt waar we qua diepte van 200meter naar 5 kilometer gaan. Langzamerhand geeft dit een andere, rustigere golfslag. De White Mustang houdt haar tempo en we liggen met deze snelheid ruim boven ons schema. Het wachtlopen verloopt ditmaal stukken beter, het overdag slapen, warmer aankleden en een muziekje in je oren maakt het opeens bijna aangenaam. Wat prachtig is, is de schitterende sterrenhemel die, zonder in de verste verte ook maar een lichtje, helemaal tot zijn recht komt.

Vanaf dag 3 neemt de wind af en draait naar het  west/ noord-west (halve wind), de golven nemen ook af en de golfslag is beduidend langer. Alles voelt veel rustiger en aangenamer aan boord en ik zie bijvoorbeeld geen boterhambordjes meer door de kajuit vliegen. Wel zien we op de AIS en zeker ook buiten dat we links en rechts gepasseerd worden door grote vracht/ containerschepen, heel imposant om te zien, maar niet helemaal de bedoeling. We motoren ruim tussen 2 grote jongens door naar buiten de “shipping lane” en kunnen na een uur weer doen of we de enige op de wereld zijn. De 50 tinten grijs die we nu wel kunnen dromen worden in de loop van de middag even afgewisseld voor blauw en wit als de zon zich laat zien. Zo is het een beetje zoals we ons hadden voorgesteld, dit is hoe het toerzeilen bedoeld is. We lopen nog steeds ruim voor op schema en als we de nacht in 

gaan weten we dat we woensdagmiddag in Spanje zullen zijn. Omdat de wind steeds meer wegvalt moeten we van tijd tot tijd de motor bijzetten om snelheid te houden. Het is minder rustig, wel heel efficiënt. Van alle nachten is dit de drukste. We varen door een gebied met nogal wat vis, gelet op alle rood knipperende lichtjes van bootjes met vissers, er liggen grote boten voor anker en het alarm van de AIS gaat af omdat we op ramkoers liggen met een behoorlijke vissersboot. Het is Kees zijn beurt om wacht te lopen, en die mag dan ook direct aan de bak. Ik maak nog een kop koffie voor hem en duik weer op de bank. Wat in de ochtend blijkt is dat Kees me lekker heeft laten slapen en samen met Marijn word ik wakker. We varen nu alleen nog maar op de motor omdat de wind helemaal is weggevallen. 

Het is een prachtige dag en toch duren die laatste uurtjes op het water het langst. Vooral omdat we beiden erg nieuwsgierig zijn naar hoe weer een nieuw land ons gaat bevallen. Kees slaapt nog wat bij in de uurtjes die volgen maar eenmaal aangekomen in La Caruna gaat de kurk van de champagne! Na 443 mijl zijn we zomaar in Spanje, La Coruna en het voelt of het avontuur nu pas echt gaat beginnen. We slapen een dagje bij en ruimen de boot op, de dagen erna gaan we het stadje in. Er heerst een ontspannen sfeer en overal zie je mooie pleinen, palmbomen en parkjes. Het is aangenaam warm en de tapas smaken prima. Het is bijzonder om te zien hoe gek ze hier zijn op kinderen. Marijn trekt met zijn blonde krullen volop de aandacht. In de supermarkt, op straat en in de restaurantjes, waar we maar komen beginnen wildvreemden (vaak wat oudere dames) hem in Spaans voor gevorderden verhalen te vertellen, ze wijzen naar zijn krullen en hangen over de kinderwagen. Marijn ondergaat het gelaten, wordt er ook wel wat verlegen van en moet er soms een beetje van lachen, op zo’n moment kan hij natuurlijk helemaal niet meer stuk. 

Na 3 nachten in de haven van La Coruna, gaan we net 1,5 mijl verderop voor anker. Het ligt wat rustiger (geen gekraak van de lijnen) en het is vooral veel leuker om naar een zandstrandje uit te kijken en surfers voorbij te zien komen. De Liefde ligt hier al een paar dagen en komt even buurten. Ook zij vertrekken morgen in de richting van Fisterra om de Spaanse ria’s te gaan ontdekken.

3 gedachten over “Golf van Biskaje

  1. Sje Majida, wat klinkt dit allemaal al alsof jullie al tijden weg zijn! Bevercity lijkt zeker heeeel ver weg? Wat een belevenissen zeg! Heel leuk om mee te lezen! Geniet!

  2. Ha Kees, en Majida, leuk om jullie te volgen en verhalen te lezen, foto’s te zien. Spannend avontuur voor jullie. Veel succes en plezier op de boot

  3. Wij doen de nachten 4 uur op 4 uur af beginnen om 20 uur zodat de ander hopelijk iets van remslaap mee kan pakken. De ander heeft buiten zo n simpel kookwekker met zo n draai knop. Kun je als het rustig is steeds 20 minuten dommelen, rond kijken en weer 20 minuten. Bewust met zo n draai knop zodat we met ons duffe hoofd niet per ongeluk 2 uur ofzo in plaats van 20 minuten intoetsen. Misschien het proberen waard?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *