Klussen op de Canaries

Geplaatst op Geplaatst in Geen categorie

Het is alweer zo lang geleden, ons afscheid van Marokko, dat het pittige tochtje richting het eiland Graciosa (Lanzarote) alweer bijna vergeten is. De wind die bakstag behoorde te zijn maar tot echt hoog aan de wind bleek, de 15 knopen die voorspeld, maar gemiddeld toch meer 20 knopen was, de pikdonkere en mistige nachten door de nieuwe maan en zo’n joekel van een vis die we beet hadden dat de lijn er direct van brak. Het ligt allemaal al vele klusjesdagen achter ons. Voor anker op Graciosa was de plek om van deze trip even bij te kunnen komen. Een prachtig eiland met vulkanen om te beklimmen en een mooi zandwandelpad langs het water richting het dorpje en de haven. De haven is weinig geschikt voor passanten, er varen aan de lopende band grote ferries in en uit met toeristen en er liggen vooral zeilboten ter overwintering. De pilot geeft overigens aan dat het in zijn geheel niet mogelijk is er een plekje te regelen voor een paar dagen. Van horen zeggen zou het zeker moeten kunnen lukken als je de havenmeester aan wal weet op te te sporen en op deze manier de port police omzeilt. Na een aantal dagen ankeren zijn we door onze voedselreserves heen en moeten we echt meer boodschappen doen dan in de lokale supermarktjes mogelijk is. Op Arrecife is door verschillende races de haven fully booked waardoor we besluiten in een lange dagtocht naar marina Rubicon (meest zuidelijke haven Lanzarote) te zeilen. We vertrekken met prachtig weer en een windje van 10 tot 12 knopen en kunnen sinds lange tijd de parasailor weer eens zetten. Na korte tijd neemt de wind echter af en verruilen dit zeil voor de halfwinder. Het resultaat een mooi bol zeil waarmee we met een gangetje van zo’n 4/4,5 knoop richting Rubicon varen. We lunchen in de zonnige kuip met omelet en een broodje tonijn met avocado. Marijntje die nu echt zijn eigen wil aan het ontdekken is, kijkt vanuit zijn stoeltje van zijn eigen boterhammen met chocopasta en pindakaas naar ons eten en besluit dan resoluut zijn drinkbeker in zijn eetbakje te gooien en niets anders meer te willen dan omelet met tonijn. Dat resolute is een karaktereigenschap die we in de weken (wellicht ook maanden en jaren) erna nog wel vaker tegenkomen.

Even later trekt de wind aan en met de halfwinder gaan we 6 a 7 knopen. Dichtbij de bocht voor Rubicon halen we de halfwinder binnen om niet overvallen te worden door de acceleratiewind onder het eiland, die kan oplopen tot 10 knopen (aantal knopen bovenop de heersende wind), maar hier merken we eigenlijk maar weinig van. Met een rifje in het grootzeil en een vol genua lopen we de haven aan. Het is een luxe haven met rondom zoveel toeristen, restaurantjes en winkeltjes dat we ons er een beetje verloren voelen. Echt een prima plek (voor de veelal Engelse toeristen) om heerlijk even een week of 2 bij te komen van alle rompslomp thuis, maar deze haven is niet de meest geschikte stek om de nodige voorbereiding te treffen voor de langere oversteken die komen gaan. We wachten noodgedwongen tot de ARC (op commando en op de dag nauwkeurig ongeacht de windrichting en sterkte) is vertrokken richting Carieb en zeilen dan met een nachtje doorvaren richting Las Palmas op Gran Canaria. Wederom niet een haven waar je zielsgelukkig wordt en dan heb ik het niet over het schudden en rollen van de boot als er een flinke zuid westen wind is. Vooral de ongeorganiseerde/ niet gestructureerde marina office is verbijsterend. Ondanks dat het nummertjes apparaat  (`”meer dan 25 wachtende voor u`` is geen uitzondering) suggereert dat je geholpen gaat worden (die dag) wordt er in de middag vaak een briefje op de deur geplakt met “we zijn er niet”. Het lukt ondanks alle chaos om een plekje in deze haven met 1250 boten te bemachtigen waar we met een extra handje van Floor en Casper prima komen te liggen. Het is een gezellig weerzien met naast de Summerwind andere oude bekende zoals de FastUs, de Immaqa en later ook de Elisabeth en de Amuse.  We merken dat je als groep vertrekkers een steeds hechtere gemeenschap vormt waarin het socialisen ook echt functioneel is en niet alleen bestaat uit nietszeggende kletspraatjes bij de koffie. Je checkt bij elkaar of alles okay is aan boord. Zijn er problemen aan de boot of technische mankementen aan randapparatuur waarbij geholpen kan worden, is iedereen fris en fruitig, hoe interpreteer jij de weersvoorspellingen. Iedereen deelt zijn ervaring, kennis en kunde maar ook 

zijn onzekerheid en twijfels. Na ruim 5 maanden op pad te zijn voelt het wel heel bijzonder om deel uit te maken van zo’n clubje. Na een dagje bijkomen wordt met de klussenlijst op zak de boulevard van de marina (het walhalla van de nautic shops) afgestruind. We komen via via aan het telefoonnummer van “Mike the American” die SSB zenders repareert en regelen dat de verstaging nogmaals wordt nagekeken. De voorraad eten wordt gecontroleerd, genoteerd en meer dan voldoende aangevuld om de Atlantische oceaan tweemaal over te kunnen steken. Als er echt niets meer op het bootje past na ruim 2,5 week en met een werkende SSB zender, goedgekeurde verstaging en nieuwe zwemshorts voor Kees, die flink is afgevallen door onze new way of living, zijn we met de binnenkort geplande tussenstop op la Gomera klaar voor onze eerste serieus lange oversteek richting de Kaap Verden. De vreselijke berichten die via Facebook en medevertrekkers dan binnenkomen over de bemanning van de Liefde maken dat ik nachten onrustig slaap. Misschien wel heel naïef maar door wat hen is overkomen zijn de Kaap Verden ineens een No Go. Ik voel me plotseling heel kwetsbaar op ons bootje met een kind van 1,5 jaar aan boord. Ik wil van de knoop in mijn maag af en duidelijkheid of we er wel goed aan doen via de Kaap Verden, waar we al zolang naar uitkijken, te varen. We googlen reisadvies pagina’s, checken de pilot en algemene informatie over de Kaap Verden en ik denk na over mijn eigen ervaringen op deze prachtige eilanden 3 jaar geleden. Conclusie blijf ver weg van Praia, wees voorzichtig en let op je kostbare spullen (sluit je boot af) in Mindelo en geniet van de mensen, de cultuur en de natuur op de kleinere eilanden waar nauwelijks criminaliteit bestaat. Komende vrijdag gooien we de trossen los richting la Gomera, daar ontmoeten we hopelijk Karin en Petra die speciaal voor ons hun welverdiende vakantie hier willen gaan vieren. Daarna zeilen we in 6 a 7 volle dagen richting Sal het meest noordoostelijke eiland van Kaapverdie om ons voorlopig van Europa te ontdoen, waarover later natuurlijk meer. 

4 gedachten over “Klussen op de Canaries

  1. Met Google maps volg ik jullie route, spannend allemaal. Na Kaapverdië de grote oversteek neem ik aan. Prachtige verhalen en foto’s. Succes vanuit een kil nederland

    1. Dank je wel Eric! Nu dus net de oversteek naar de Cabo Verde achter de rug. Hier genieten op verschillende eilanden en na kerst ook oud en nieuw vieren. Tussendoor de boot helemaal klaarstomen voor de grote oversteek naar Suriname! Groeten vanuit een winderig maar zonnig Kaapverdie.

  2. Hallo Majida, Kees & Marijn, ik zit in een fase dat ik steeds meer leer, vrijwel dagelijks! Allereerst Majida bedankt voor je azuurblauwe kaart. het heeft mij echt geraakt, en zij staat dan ook in het zicht in de boekenkast. Ik dacht op een blog kun je niet reageren alleen volgen, totdat ik mijzelf vanavond verbaasde. Het gaat mij goed, evenwichtig in de stemming, maar niet in de DM, wel ben ik bezig met een tweede tentoonstelling, en ja dat worden etsen. Vandaag code rood en 1500 km file in de avondspits door een dik pak sneeuw. Fijne kerstdagen en goed begin van 2018. Arnoud Korse

    1. Beste Arnoud, wat fijn te horen dat de kaart je bereikt heeft! Nog fijner om te horen dat het je goed gaat. Hoop dat je een fijne kerstavond hebt, wens je bijzondere feestdagen met familie en/ of vrienden en dat je een mooi en liefdevol nieuw jaar zult hebben. Ik ben benieuwd naar de tweede ets tentoonstelling, heel veel succes hiermee! Hartelijke groeten vanaf de Cabo Verde, geen sneeuw en code rood, wel veel Sahara zand 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *