Spaanse ria’s I (Laxe-Camarinas-Muros)

Geplaatst op Geplaatst in Geen categorie
30 juli vertrekken we uit la Coruna richting Laxe, een lastig tochtje zo zal blijken. Wachten op de juiste wind is voor dit stuk van 36 mijl moeilijk omdat je “het bochtje om” moet. Vol goede moed interpreteren we het weerbericht iets te optimistisch (zoals de meeste bootjes die dag) met als planning (en voorspelling) zuid-westen wind, die langzaam naar het westen draait en einde dag vanuit het noorden komt. Prima wind dus om de bocht te ronden. De hoeveelheid wind is acceptabel en de windvlagen ronden we voor het gemak wat af naar beneden.  Eenmaal uit de luwte van het land merken we naast dat ook vandaag de windsterkte meer is dan voorspelt en dus meer is dan gehoopt, ze veel eerder draait richting westen zodat we een tijd lang met de wind op kop tegen de golven in moeten klotsen. Door deze golven die uit tegengestelde richting komen hebben we ook nog eens geen gang en komen we zeilend eigenlijk niet boven de 4 knopen uit. De motor zetten we een tijd lang noodgedwongen bij en voor de afwisseling doen we een poging zeilend meer voortgang te maken. We maken een slag naar het westen, wat direct aangenamer vaart en even later weer terug naar het oosten, resultaat: nada. Er zit helaas niet anders op dan op de motor verder te varen en deze bumpy ride uit te zitten. Ria de Laxe is een mooi baaitje, de zonsondergang is overweldigend en in de ochtend worden de voor anker liggende zeilbootjes (waarvan 3 vertrekkers bootjes) begroet door een aantal dolfijntjes. De bemanning van de Vagebond komt even buurten en we wisselen zo wat ervaringen en avonturen uit. Wel heel leuk en zo anders elkaar nu tegen te komen in plaats van op een winterse (vertrekkers)dag in een sporthal in Eemnes. De volgende dag vetrekken we naar Camarinas langs een kust die ze bemoedigend costa da morte hebben genaamd. Met dit rustige weer is het een goed moment om de parasailor eens te testen (een soort spinakerzeil met een “gat” bedoeld voor lange rakken). Helaas is er ditmaal zo weinig wind dat het zeil niet goed wil blijven staan. We zien achter ons dat de Vagebond prima vaart houdt met de halfwinder op. Dat is dan toch het verschil met de parasailor die waarschijnlijk pas te gebruiken is bij een knoop of 9-10 (van achter). We motorzeilen en genieten van het zonnetje en komen zonder problemen aan in de kleine gastvrije haven van Camarinas.Hier spreken we de bemanning van de Liefde weer die voor anker liggen in de baai en morgen weer doorvaren, de dagen erna is er weer storm voorspelt. We beslissen om te blijven, een dagje of wat voor anker te gaan en de haven in te gaan bij te slecht weer. Camarinas is een niet al te groot plaatsje en heel veel kun je er niet doen, maar de wandeling naar de oudste vuurtoren (Faro de Cabo Vilan) van Spanje is mooi. Van bovenaf zie de ruige kust, en de brekers in het water. 

Wat verder veel makkelijker gaat dan verwacht is de laatste vaccinatie voor Marijn regelen. In Engeland was het nogal een gedoe en konden we alleen terecht in travel clinics. De BMR konden we daar wel krijgen maar Engeland heeft een schema wat toch best verschilt met Nederland (in tegenstelling tot het spaanse schema) en de vaccinatie voor meningitis C vervangen voor de B variant. Alternatief een ingewikkelde gecombineerde meningitis vaccinatie die vooral voor Midden Oosten gangers wordt geadviseerd. Via een goed engels sprekende zeilende Spanjaard komen we aan de weet dat we in een Centro de Saude moeten zijn, een kliniek waar wisselend verschillende specialisten aanwezig zijn en ook bloedonderzoek kan worden gedaan. Zo gezegd, zo gedaan met google maps en internet in heel Europa kom je tegenwoordig overal zonder omweg. We krijgen een afspraak met de kinderarts de dag erna, een prik verder en Marijn (als troost) een tongspatel rijker maken we ons klaar voor onze volgende bestemming, Finisterre. Zaterdagochtend, 5 augustus, klokslag 8 uur vertrekken we met heerlijk weer uit Puerto de Camarinas. Vandaag moeten we weer een bochtje nemen om de Cabo Finesterre te ronden. Deze kaap is nogal berucht om de vele schipbreuken, maar wij hebben niets te vrezen want de zon schijnt en we hebben een mooi windje. De haven van Finisterre hopen we voor 13.00 uur te bereiken. In eerste instantie moet naast het grootzeil de motor nog even bij om uit de ria te komen. Eenmaal op zee trekt de wind bij naar de verwachte bakstag 10 knopen, we zetten de genua bij en langzaam veranderen we van koers om de eerste kaap te kunnen ronden. De wind komt al snel helemaal recht van achteren (niet de fijnste koers) zodat we het melkmeisje op moeten zetten (grootzeil over bakboord, genua over stuurboord). Onder deze zeilvoering rolt de boot onprettig. De parasailor durven we niet te zetten omdat het weerbericht in de loop van de ochtend windstoten tot 24 knopen voorspelt. Alternatief, met wat meer wind, is de boom in de genua. Dat blijkt prima te gaan, beide zeilen staan nu over stuurboord en we zeilen met het windje van achter steady en easy going. We genieten met zijn drietjes in de kuip (Marijn al slapend in zijn stoeltje) van dit tochtje. Ook vandaag komt het weerbericht niet overeen (what’s new), de aantrekkende wind komt eerder dan voorspelt en we gaan als een speer richting Finisterre. Inmiddels hebben we, keurig op tijd, zowel 2 riffen in de genua als in het grootzeil, dus met het zonnetje in de kuip en de dolfijntjes die ons begeleiden blijft het fantastisch zeilen. We naderen de kaap Finisterre vrij vlot met zo’n 21 tot 25 knopen wind (15 tot 20 knopen van achter plus onze snelheid van gemiddeld 6 a 7 knopen). 

Op de kaart zien we dat we na het ronden van de kaap nog bijna 3 mijl naar de haven moeten varen met wind recht van voren. Dat is een puist wind waar we beiden weinig zin in hebben. Na goed overleg varen we door naar de volgende ria, Muros. Kijkend op de kaart is dat nog geen 10 mijl en schatten we dat we hier het laatste stuk meer aan de wind kunnen varen. Tien mijl verder is met dit weer geen straf, de boot gedraagt zich goed, we houden mooi snelheid en met golven van 1,5-2 meter die om de 9 seconde komen is het aan boord prima te doen. Helaas na de kaap gerond te hebben, is de wind hier inmiddels ook iets gedraaid, conclusie we hebben toch hetzelfde probleem als bij Finisterre. We moeten recht tegen de wind in naar de haven. Eerst proberen we te motoren, maar er staat domweg teveel wind met een snelheid van maar 2,5 tot 3 knopen wordt dat niks. Dan maar kruisen, aan de wind een paar slagen maken, dan moet het lukken er zeilend te komen. Aan de wind betekent in dit geval dat de boot helemaal op een kant ligt en daar heeft Marijntje na een dag zeilen geen zin meer in. Het huilen is gauw over als we beneden in de kajuit op het lounche bed liggen. Ook hier kan hij, gedurende deze koers, niet alles wat hij tegenwoordig allemaal al kan (zelf de trap op klimmen bijvoorbeeld) maar het is een stuk comfortabeler dan bovendeks. Na hard werken en 4 slagen met wind tot 30,5 knoop aan de wind liggen we eindelijk in de haven van Muros. De zon schijnt nog steeds, hoogste tijd voor een anker biertje aan het einde van de beste zeildag tot nu toe.

 

 

 

NB

Zoals eerder gezegd halen we het weerbericht via het programma Predictwind Offshore binnen met de Iridium Go (satelliet verbinding). Dit levert prachtige plaatjes op in kleur en het mooie is dat je keuze hebt uit 4 verschillen weerberichten (PWG, PWE, GFS en ECMWF).Wat onze ervaring tot nu toe is, is dat deze berichten het altijd wel met elkaar eens zijn als er weinig wind is, maar nogal uiteenlopen als er serieus wind wordt verwacht. Bij de een komt de aantrekkende wind eerder, bij de ander uit een andere richting.Tot nu toe lijkt GFS het dichts in de buurt komt van hoe het werkelijk is. Dit programma wordt ook veel gebruikt in de windvoorspel-apps en op de site van bijvoorbeeld windguru. De les die wij hieruit hebben getrokken is dat we  alleen vertrekken als alle 4 de berichten min of meer gelijk zijn, dat is tot nu toe toch het betrouwbaarst.

2 gedachten over “Spaanse ria’s I (Laxe-Camarinas-Muros)

  1. Heb 0 verstand van zeilen maar het lijkt mij ontzettend spannend allemaal zo op zee. Leuk dat Marijn het naar zijn zin heeft. Majida jij schrijft dit allemaal?
    Geniet mooi gezin! Dikke kus uit Nieuw Zeeland!

    1. Ha lieve Barbara en Martin, dank voor jullie berichtje! Gaat het goed daar met jullie in Nieuw Zeeland, de zomer zit er alweer aan te komen! En ja tot nu toe is het meeste op de website inderdaad van mijn hand en Kees vult aan waar nodig 🙂 Dikke kus uit Portugal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *