Van Lissabon naar de Algarve

Geplaatst op Geplaatst in Geen categorie

De haven van Oeiras voelt als een herberg met service en vriendelijkheid in overvloed. Naast dat je er rustig en beschut ligt is er een Oceanic Pool waar je gratis gebruik van mag maken (vanaf 18-9 wegens einde seizoen gesloten), iedere ochtend verse broodjes in de kuip, een gratis “shuttle” naar de supermarkt of het treinstation, het kan niet op. Daar betaal je ook wel voor (34 euro voor 10-12 meter), maar het is als echte Nederlander goed te weten dat van de 7 dagen liggeld, je er maar 5 hoeft te betalen (gouden tip van de Bojangles). Vanaf het treinstation zit je binnen een half uur hartje Lissabon terwijl je  halverwege kunt stoppen in Belem voor het bezichtigen van de nodige musea. En wat kun je nog meer van Lissabon zeggen naast dat het werkelijk een prachtige stad is, met de  ontelbare smalle straatjes die stijl omhoog kronkelen, de kenmerkende trammetjes die volgepakt zitten met toeristen, de zonnige terrasjes en restaurantjes op de pleinen en in de dwarsstraatjes en een brug die zorgt dat je je in San Francisco waant. Nou nog heel veel meer, maar vooral dat het zeker een bezoek waard is. We liggen overigens in Oeiras omdat we een pakketje uit Nederland hebben laten opsturen door Mienco. Hierin zit een andere SSB zender (cq Blue Skyradio met dank aan Hanneke en Syste) en onder het mom van “als er toch een pakketje komt” en “je kunt echt niet meer zonder”, een drone. Beide apparaten moeten we aan de praat zien te krijgen maar over niet al te lange tijd vanaf de White Mustang dus meer beeld en geluid. Na 8 dagen Oeiras kunnen we weer door, met al onze nieuwe goodies (nou ja, zonder de meegeleverde drop want die is binnen no time op), verder richting het zuiden. In de Algarve heb je vanaf Sines mooie anker plaatsen op de rivier waar het met eb voor een groot deel droog valt en erg doet denken aan onze wadden. We willen een aardige slag maken en besluiten een nacht door te varen. Het is een prima tochtje waarbij we een groot deel opvaren met de Tijd, medevertrekkers uit Nederland. 

Het weerbericht is zoals voorspelt, we kunnen starten met de uitgeboomde parasailor. Dit is een soort spinaker waar op 2/3 hoogte een gat in zit waarvoor allemaal kleine shuttles aan kleine lijntjes hangen en wordt getrimd door 4 lijnen. Het effect van deze opening is hij windvlagen goed kan opvangen en alles beter bestuurbaar blijft. Hij is echt bedoeld voor lange afstanden van halve wind tot plat voor het lapje. Dit is de eerste keer dat we hem zo lang kunnen laten staan en het is echt fantastisch. We gaan als een speer, 7,5 kn is heel normaal, maar als de wind zoals voorspelt halverwege de middag verder aantrekt tot zo’n 15 knopen en we wel heel hard de opbouwende golven afduiken, halen we hem binnen en zetten de genua. In de loop van de avond kakt de wind weer in, maar door de ruim 5 knopen die we nog varen en het feit dat ik de eerste wacht draai maakt dat we de 2 rifjes in het grootzeil laten. Er zijn nog wat dolfijntjes die ons begroeten wat steeds opnieuw weer een happy moment is. Langzaam maar zeker leveren we in de loop van de avond meer snelheid in en tegen de tijd dat Kees aan zijn wacht begint halen we een rifje uit het grootzeil. Het blijft echter modderen onder de koers die we moeten varen. Meer grootzeil of meer afvallen maakt dat de genua klappert, minder of geen genua zorgt dat we te weinig vaart houden. Ondertussen is het redelijk klotsen aan boord, want ondanks dat de wind is afgenomen zette de golven nog wel even door en ze komen niet altijd uit dezelfde hoek. Na eenmaal de kaap te hebben gerond na 24 uur varen, ankeren we ’s ochtends, gewoon omdat het er beeldschoon uit ziet, vlak voor Lagos, waar de zon de rotsen en grotten mooi oranje-geel kleurt. Heel lang duurt dit geniet momentje niet want strak na 9.30 wordt het hele gebied overspoelt door touringbootjes, kayakers, wandelaars die de rosten af naar beneden klauteren en ‘stand-up paddelaars'. Na een aantal uur en met wat bijslapen verlaten we deze stek en varen op de motor 3 mijl naar Alvor om hier in de rivierbedding voor anker te gaan. 

De stroming hier maakt wel dat je 360 graden kan ronddraaien wat het bepalen van je ankerplekje ten opzichte van andere boten extra belangrijk maakt. Hier liggen we heel ontspannen tot we bericht krijgen dat ons volgende pakketje in de haven van Portimao aankomt. Opnieuw een pakketje ja, want in Spanje is voor de tweede keer in 2 jaar tijd Kees zijn reddingsvest onbruikbaar geworden doordat de stopper van de ritssluiting is los gegaan en daarmee kwijtgeraakt. Hierdoor bubbelt het vest, ondanks gebruik van ducktape, naar buiten, wat niet zo heel handig is als je opblaast als het zoutpatroon door water of vocht is gesmolten. Dekker watersport en Secumar ervan overtuigen dat dit niets anders kan zijn dan een fabrieksfout, kost veel tijd en levert helaas niet de gehoopte service op die je verwacht als je ver weg zit en al jaren trouwe klant bent. In Spanje, waar er nog “watersportwinkels” waren, hebben we gezocht naar een goed nieuw vest. Er is daar echter geen markt voor dure kwaliteitsreddingsvesten, dus heb ik nu een B-merk vest wat als je niet oppast opblaast als je met het “weiger-koordje” in het railingnet blijft hangen (pluspuntje: hij deed het). Ach, het wachten hier is echt geen straf, Alvor heeft gezellige restaurantjes direct op de kade, een winkelstraatje, prachtige zonsondergangen, een wit zandstrand met een warmere zee, een goed aangelegd wandelpad door het natuurgebied tussen de rivier en de duinen in, de zon schijnt er en we delen de ankerbaai en natuurlijk een hoop mooie verhalen met medevertrekkers Willy en Ria van de Sun-Ra die voor de tweede keer aan een wereldreis zijn begonnen. We genieten nog even van dit Mediterranee-achtige plaatsje voordat we binnenkort vanuit Faro oversteken naar Marokko en Europa achter ons zullen laten.

2 gedachten over “Van Lissabon naar de Algarve

    1. Nee, we zijn nog niet zo ver. Liggen nog altijd in Alvor voor anker. Moeten ook nog een stop maken in Portimao. Jullie? Verdere plannen na Faro, Madeira of Marokko? Groeten van de White Mustang

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *